Οι δέκα Αρχές του Αναζητητή του Πνεύματος

Ο δεκάλογος του αναζητητή του Πνεύματος, οι βασικές αρχές της Εσωτερικής και Εξωτερικής Δημιουργίας.
Αξίωμα:
1. Είσαι Θεός
Παρατήρηση:
2. Δεν αποτελείς ξεχωριστό Ον, άρα όλοι είστε Θεός
Συμπέρασμα:
3. Αφού όλοι είστε συνδεδεμένοι μέσω της Θεϊκής σας Πηγής ή Προέλευσης ή Ουσίας, όλοι είστε Ένα
4. Μιλάτε και αντιμετωπίστε τους άλλους όπως θα αντιμετωπίζατε: α) λόγω του (2) τον Θεό και β) λόγω του (3) τον Εαυτό σας
5. Απόρια του (2) είναι ότι όλες οι πράξεις είναι Θεϊκες, ακόμη και οι πιο απεχθείς. Απεχθείς πράξεις όμως δεν μπορούν να υπάρξουν όταν έχεις επίγνωση του (2) και (3). Άρα τις «απεχθείς» πράξεις τις κάνουν όσοι δεν έχουν επίγνωση της Θεϊκότητας τους (1). Αυτό δεν τους καταστεί λιγότερο σημαντικούς ή αν προτιμάς λιγότερο Θεούς. Αντίθετα αυτοί είναι που χρήζουν φροντίδας.
6. Οι δυσκολίες, οι κακοτυχίες και τα «βάσσανα» εν γέννει δεν αποτελούν άλλο απο ευκαιρίες για ν’ ανακαλύψεις την Θεϊκή σου φύση. Δεν τα καταφέρνουν όλοι σε μια ζωή. Τα καταφέρνουν όμως όλοι τελικά.
7. Η μόνη Δικαιοσύνη που υπάρχει είναι η Ύψιστη Δικαιοσύνη της Καρδιάς, της Αγάπης. Αυτή η Δικαιοσύνη δεν επιβάλλει τιμωρίες γιατί κατανοεί το (1), (2), (3) και (5).
8. Η μόνη Ύψιστη Αλήθεια που υπάρχει στην Γη είναι η Ύψιστη Αλήθεια Σου. Όλοι όμως έχετε πολλές φορές γνωρίσει την Ύψιστη Αλήθεια Μου. Όσο οι δυο αυτές όψεις συγκλίνουν, τόσο πιο κοντά στην Θέωση βρίσκεται ο κάθε ένας.
9. Η Συγχώρεση είναι όπλο μαζικής Δημιουργίας
10. Η Αγάπη είναι το καύσιμο προς την Ύψιστη Αλήθεια Μας.
Πέτρος Χατζηαναστασίου
Advertisements

Γδυθείτε

27/11/2013

Σας έφτιαξα γυμνούς. Γυμνούς στο σώμα, γυμνούς και στην ψυχή. Όχι φτωχούς, μην παρεξηγείς, όχι άδειους, απλά γυμνούς, Καθαρούς. Έτοιμους για να δεχτείτε την αλήθεια σας, έτοιμους για να γράψετε την ιστορία σας, έτοιμους για να δημιουργήσετε το βίωμα σας, την πραγματικότητα της ψυχής σας, εδώ.

Αλλά βιαστήκατε να ντυθείτε. Βιαστήκατε να ρίξετε πάνω σας ρούχα που σας κρύβουν από τον Ήλιο, σας κρύβουν από το Φως. Βιαστήκατε να καλύψετε την αγνότητα και την καθαρότητα της Μιας Ιδέας με τα πέπλα της ντροπής, της ενοχής, του φόβου, με μια λέξη, με το πέπλο της Κρίσης. Και έτσι πάψατε να δημιουργείτε. Δεν πάψατε όμως στιγμή να είστε καθαροί στα μάτια μου, δεν πάψατε όμως στιγμή να είστε οι φορείς της Αλήθειας Μου.

Ντύνεστε” από πολύ μικροί. Από βρέφη αρχίζουν να σας φοράνε, στην κυριολεξία να σας κουκουλώνουν, με πολύ βαριά ρούχα. Αυτά τα “ρούχα” είναι φυσικά οι πεποιθήσεις σας. Είναι τα βαρίδια που δεν σας αφήνουν να πετάξετε γιατί ψυχές είστε και οι ψυχές πετάνε, ξέρετε. Αλλά έτσι, σέρνεστε κυριολεκτικά αντί να πετάτε, κουβαλώντας πίσω σας τις βαριές εκείνες πεποιθήσεις που σας κρατάνε όμως μακρυά Μου, που σας κρατάνε μακρυά επό Εσάς. Θα το κατανοήσετε αυτό το τελευταίο μια ημέρα.

Είναι όμως τόσο εύκολο να τ’ αλλάξετε όλο αυτό, όσο το να γυρίσετε έναν διακόπτη. Το μπέρδεμα είναι να μπορέσετε να δείτε τον διακόπτη. Μόλις τον δείτε, απλά γυρίστε τον και χαρίστε έτσι στην ψυχή σας το βίωμα που επιθυμεί, την ένωση με την Αρχική Πηγή Δημιουργίας, την ένωση μαζί Μου, την επίγνωση δηλαδή της φύσης Σας.

Και τότε αλλάζει το σκηνικό με μιας. Τότε πέφτει η αυλαία σ’ ένα θέατρο περιορισμένης λογικής και ξεκινάει η ζωή σε μια παράσταση φαντασίας χωρίς όρια, χωρίς περιορισμούς. Ζήστε με την φαντασία σας και δημιουργήστε τους κόσμους που είστε πλασμένοι για να ζείτε. Αφήστε με να σας αγγίζω και να βιώνω μαζί σας την χαρά αυτής της δημιουργίας. Είμαι πάντα εδώ, μέσα σας, πάντα σας στηρίζω σε κάθε σας βήμα, σε κάθε σας επιλογή.

Απλά γυρίστε τον διακόπτη και αρχίστε να επιλέγετε, εκείνα που εσείς επιθυμείτε, εκείνα που εσείς διαλέγετε και όχι εκείνα που οι άλλοι έχουν διαλέξει για εσάς. Αυτός είναι ο δρόμος σας για την θέωση, αυτός είναι ο δρόμος για να βιώσει την ελευθερία η ψυχή.

Αφήστε πίσω τις βαριές πεποιθήσεις, ξεφύγετε από τα εμφυτεμένα πρότυπα, να το πω αλλιώς, γδυθείτε. Τολμήστε να γδυθείτε, όπως ακριβώς σας έφτιαξά εγώ, όχι από πηλό αλλά από Αγάπη, από το δικό Μου κομμάτι, από την δική Μου ποιότητα. Τολμήστε να ζήσετε γυμνοί, έτσι ώστε η λάμψη και η καθαρότητα σας να μην κρύβεται από βαριά υφάσματα.

Αρχίστε να πετάτε πάνω στο μαγικό χαλί της Αγάπης Μου, αρχίστε να ζήτε ολοένα και πιο κοντά στην δική Μου συνειδητότητα, αρχίστε να ταυτίζεστε με την δική Σας αλήθεια, με Εμένα. Κατεβάστε με στη Γη χαρίζοντας Μου την εμπειρία του να ζει κανείς μέσα από την καθαρότητα της ελεύθερης επιλογής. Αναζητείστε και γνωρίστε με όπως σας γνωρίζω κι Εγώ, σαν ένα κομμάτι Μου, ένα μέρος Μου, το πιο αγαπημένο.

Πέτρος Χατζηαναστασίου

(δημιουργική σύλληψη)

Ζητήστε! – Ξεχάστε!

08/10/2013

Κάνετε σαν κακομαθημένα παιδιά!

Αυτό δεν είναι παρατήρηση, είναι παρότρυνση! Ναι! Να κάνετε σαν κακομαθημένα παιδιά!

Γι’ αυτό είμαστε εδώ, για να σας κάνουμε τα χατήρια, ενοίοτε δε και τα καπρίτσια! Ζητήστε! Ζητήστε! Ζητήστε! Λάβετε! Λάβετε! Λάβετε! Αλλά πως θα Λάβετε αν δεν Ζητήσετε πρώτα?

Ζητήστε μας, ζητήστε στο Σύμπαν να φέρει ό,τι χρειάζεστε! Γιατί ζητάτε μόνο πόνο, λύπη, αγωνία, φόβο? Βιώνετε την Αγάπη και μετά τον φόβο ότι θα την χάσετε. Βιώνετε την Αφθονία και μετά τον φόβο ότι θα την στερηθείτε. Βιώνετε την Ευτυχία και μετά ο νους σας πηγαίνει πάλι στις στιγμές δυστυχίας και τι καλά που είστε τώρα… Μα καλά, αυτό είναι βίτσιο! Ένα βίτσιο που πηγάζει από την μικρή αντίληψη που έχετε για το Είναι Σας.

Οι αποθήκες μας (εννούμε ΜΑΣ, οι δικές ΜΑΣ αποθήκες, δικές Σας και δικές Μας) είναι γεμάτες με συναισθήματα χαράς, ευτυχίας, ελπίδας! Και οι αποθήκες μας δεν αδειάζουν ποτέ γι’ αυτό μην φοβάστε ότι θα τελειώσουν, φοβηθείτε μονάχα ότι θα ζείτε για πάντα μέσα σ’ αυτό που θα ζητήσετε, τη μία ζωή μετά την άλλη!

Ζητήστε – Πιστέψτε και μετά Ξεχάστε! Είναι τυχαίο που βάζουμε κεφαλαίο Ξ? Μετά, απλά, Ξεχάστε. Είναι πιο σημαντικό και από το να ζητήσετε. Γιατί έτσι απελευθερώνετε την δύναμη του Δημιουργού μέσα σας, έτσι μας λύνετε τα χέρια για ν’ ανοίξουμε αυτές τις ανεξάντλητες αποθήκες Ευτυχίας.

Ζητήστε μας, Ζητήστε μας, Ζητήστε μας! Κάντε σαν κακομαθημένα παιδιά! Τι αυτοπεριορισμοί είναι αυτοί που θέτετε? Γιατί αρκείστε στα λίγα? Δεν αναφερόμαστε στα χρήματα, αλλά στα συναισθήματα! Γιατί αρκείστε να ζείτε σαν συναισθηματικοί επαίτες όταν μπορείτε να ζείτε σαν συναισθηματικοί βασιλειάδες? Μα ποιός σας δίδαξε την ταπεινοφροσύνη τόσο παρερμηνευμένα?

Ήρθατε εδώ με την Δύναμη του Δημιουργού, είσαστε εδώ με την διάθεση αλλά και την δυνατότητα να Δημιουργήσετε αλλά φτιάχνετε ένα κάστρο στην άμμο κοντά στο κύμα αντί να φτιάξετε ένα παλάτι στον βράχο κοντά στον Ήλιο!

Ξεχάστε! Ξεχάστε! Ξεχάστε! Ξεχάστε τις πεποιθήσεις σας! Ξεχάστε πως είστε άνθρωποι! Ξεχάστε τα όρια! Δεν υπάρχουν όρια! Μας ζητάτε τα θαύματα και όλον αυτό τον καιρό σας λέμε πως τα θαύματα τα κάνετε εσείς και τότε ακόμα δεν μας πιστεύετε! Ξεχάστε εμάς, δεν υπάρχουμε, όχι δεν υπάρχουμε έξω από Εσάς. Ζούμε μέσα σας, μέσα στην ψυχή Σας, μέσα στην ικανότητα Σας να Δημιουργείτε, μέσα στην ικανότητα σας να εκφράζετε, ζούμε μέσα στον Θεό Μας. Είμαστε Ένα, μήπως δεν το’ χετε ακούσει ξανά και ξανά? Μήπως σας πέφτει βαρύ να το χωνέψετε τελικά? Γιατί? Φοβάστε ν’ αναλάβετε την ευθύνη του να είσαι Δημιουργός γιατί φοβάστε ν’ αναλάβετε τις συνέπειες των επιλογών σας? Όχι, αυτό είναι το βολικό. Φοβάστε ν’ αναλάβετε την ευθύνη του να είσαι Δημιουργός γιατί δεν γνωρίζετε πως μπορείτε να επιλέξετε ακριβώς το τι θα Δημιουργήσετε, γιατί αν το γνωρίζατε αυτό απλά δεν θα υπήρχε ο Φόβος, ο Φόβος της Ευθύνης, ο Φόβος της Κριτικής, ο Φόβος της Απώλειας, ο πλανήτης σας δεν θα τα γνώριζε αυτά. Φανταστείτε τον πλανήτη σας χωρίς αυτά, για μια στιγμή.

Αλλά σας κόψανε τα φτερά όταν κατεβήκατε. Σας μάθανε πως οι άνθρωποι δεν περπατάνε στο νερό, πως οι άνθρωποι δεν γιατρεύονται χωρίς φάρμακα, σας μάθανε ακόμη πως οι άνθρωποι πεθαίνουν. Και το πιστέψατε! Ακόμη και όταν υπήρξαν – και υπάρχουν – άνθρωποι που περπατούν στο νερό, άνθρωποι που γιατρεύουν χωρίς φάρμακα, άνθρωποι που νικήσαν τον θάνατο, εσείς απλά τους θεοποιείτε, λέτε, “Άγιος είναι”, προσεύχεστε σ’ αυτούς, αλλά το μόνο που θέλουν να κάνουν – γιατί όταν φτάσεις σ’ αυτόν τον βαθμό επίγνωσης έτσι είναι – το μόνο που θέλουν να κάνουν, το μόνο που έχουν να σας πουν είναι: “Αφού το έκανα εγώ, μπορείς να το κάνεις κι εσύ”! Αλλά μετά φτιάξατε το περίφημο “η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα” και έτσι συνεχίσατε να βολεύεστε μέσα στην προσπάθεια σας. Άλλοι να προσπαθούν να σώσουν την ψυχή τους, άλλοι να την καλυτερεύσουν. Η ψυχή σας είναι ήδη τέλεια μέσα στο μεγαλείο σας, αλλά για να δείτε την λάμψη της πρέπει να βγάλετε τα γυαλιά Ηλίου πρώτα… Χωρίς τεχνικές, χωρίς πολλά λόγια, χωρίς τελετουργικά, απλά σηκώστε το χέρι σας και βγάλτε το πέπλο που σας κρύβει το μεγαλείο σας. Έτσι απλά, με μια απόφαση, σε μια στιγμή. Οι φωτισμένοι ήρθαν, όχι για να σας σώσουν, αλλά για να σας δείξουν τις δυνατότητες που τα Πνεύματα σε Σάρκα έχουν. Ίσως κατα μια έννοια να ήρθαν για να σας σώσουν, από τους εαυτούς σας και τις παραδόσεις σας…

Διευρύνετε την στιγμή και μέσα σ’ αυτήν θα ζείτε αιώνια, θα υπάρχετε για πάντα, ο χρόνος θα κυλάει αλλά για εσάς θα είναι μονάχα μια στιγμή. Ορίστε, να μια πληροφορία. Και τι θα κάνετε μ’ αυτήν? Τίποτα! Γιατί η πεποίθηση του χρόνου που κυλά γραμμικά είναι καταγεγραμμένη από τις αισθήσεις και το νου σας μέσα στα κύτταρα σας. Τα κύτταρα σας γίνονται έτσι η κατάρα σας αλλά είναι και η λύτρωση σας. Αρκεί να τα κοιτάξετε στα μάτια, αρκεί να τ’ αντιμετωπίσετε σαν κακομαθημένα παιδιά και να ζητήσετε να σας δοθούν. Τα κύτταρα σας, το DNA σας, σας συνδέει με την θεϊκή σας Ποιότητα. Αυτό δεν πρόκειται να το δείτε με μικροσκόπια. Αυτό μόνο με μεγασκόπια θα μπορούσατε να το δείτε! Τόσο γιγαντιαίο είναι! Το DNA σας σας ενώνει μεταξύ σας και εσείς ούτε που το έχετε αντιληφθεί, το DNA σας σας ενώνει με τον Θεό, το DNA σας διευρύνεται και απλώνεται και σας συνδέει με οτιδήποτε υπήρξε ποτέ και οτιδήποτε θα υπάρξει ποτέ. Και το ποτέ ακόμη είναι λάθος λέξη, στο Άχρονο θα ήταν ίσως πιο πετυχημένη επιλογή.

Ανοίξτε μόνοι σας τις αποθήκες, εμείς δεν υπάρχουμε παρά για να υπακούμε, να εκτελούμε τις επιθυμίες σας. Αλλά είστε πολύ συνετοί! Πολύ συνετά παιδιά και πολύ ολιγαρκή! Δώστε μια ευκαιρία στην Απληστία να λάμψει, χωρίς να σας τρομάζει ή να σας φοβίζει, γιατί τότε η συνειδητοποίηση της αφθονίας δεν θα σας επιτρέψει να γίνετε Άπληστοι. Η Απληστία υπάρχει μόνο εφ’ όσον απουσιάζει η Αφθονία! Η μή συνειδητοποίηση της όμως, θα σας επιτρέψει να γίνετε Άπιστοι! Άπιστοι όχι σε κάποιον Θεό αλλά Άπιστοι στον Θεό μέσα σας. Και αυτή είναι η χειρότερη μορφή Απιστίας, η χειρότερη μορφή προδοσίας που θα βιώσετε ποτέ. Αυτό θα το καταλάβετε, αυτό το καταλαβαίνετε κάθε φορά που περνάτε από την άλλη πλευρά. Αλλά τότε στερήστε του φυσικού σας σώματος, τότε η ύλη δεν έχει αξία, τότε τα συναισθήματα δεν έχουν ποικιλία.

Γι΄ αυτό ζητάτε να ξανάρθετε, για μια ακόμη ευκαιρία και μην ακούτε εκείνους που λένε για μαθήματα, μην ακούτε όσους μιλούν για Κάρμα, είστε ένα, είμαστε όλοι Ένα, ενωμένοι, από εκεί έρχονται οι αναμνήσεις, από εκεί έρχονται όλες οι ευχάριστες αναμνήσεις, όλα τα υπέροχα που κουβαλάτε από εκεί προέρχονται, από την σύνδεση μας και από την σύνδεση σας. Βρίσκεστε σ’ ένα Παιχνίδι Δημιουργίας, ή ακόμη σωστότερα, Είστε ένα Παιχνίδι Δημιουργίας.

Κάνετε σαν κακομαθημένα παιδιά, αυτό είναι παραίνεση! Γιατί με το μέτρο και με την ταπεινότητα δεν οδηγείστε στην ιδανική εκείνη κατάσταση Ευτυχίας που ζητήσατε. Γιατί απλά το παίρνετε πολύ στα σοβαρά!

Ξεχάστε, Ξέχαστε ποιοί είστε και θυμηθήτε ποιοί Είσαστε. Και αγκαλιάστε αυτή την αίσθηση γιατί αυτή η αίσθηση σας ταιριάζει και αυτή η αίσθηση σας απογειώνει!

Επιτέλους, Δημιουργήστε! Δημιουργήστε μεγάλα πράγματα, σπουδαία, πατήστε πάνω στον θάνατο, όχι από ματαιοδοξία ή από φόβο, αλλά από χαρά, από λαχτάρα να βιώσετε την κατάσταση του Δημιουργού για λίγο παραπάνω. Ακόμα και αθάνατοι, αυτό θα είναι μόνο λίγο παραπάνω! Δεν υπάρχουν όρια, δεν υπάρχει χρόνος, δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από Μια Συνειδητότητα που Δημιουργεί.

Πέτρος Χατζηαναστασίου

(δημιουργική σύλληψη)

Η Δύναμη

12/06/2013

Θα έρθω με όποια μορφή με φωνάξεις. Όπως με καλέσεις έτσι θα έρθω. Θα εμφανιστώ με την μορφή ενός τρομερού δαίμονα που θ’ αντιπροσωπεύει τους φόβους σου, αλλά μπορώ να έρθω και με την μορφή του Θεού του ίδιου. Θα είμαι τόσο ισχυρός όση είναι και η πίστη σου. Θα είμαι τόσο ακλόνητος όση είναι και η θέληση σου. Και θα είμαι τόσο παντοδύναμος όση είναι και η αφοσίωσή στο σκοπό σου.

Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Κοιτώντας ένα πουλόβερ βλέπεις μια πολύπλοκη πλέξη, αρκεί όμως να εξέχει μια κλωστούλα και αν την τραβήξεις, όλοι οι κόμποι λύνονται και λίγο λίγο το πουλόβερ επιστρέφει στην αρχική του μορφή, σ’ ένα κουβάρι, σ’ αυτό που ήταν πριν δουλευτεί, πριν μπει η μέθοδος και το δημιουργήσει. Αυτό είμαι, ένας ωκεανός απείρων δυνατοτήτων στον οποίο μπορείς να κολυμπήσεις αλλά και τον οποίο μπορείς να πιεις σ’ ένα ποτήρι. Έτσι είμαι για εσένα, ένας ωκεανός άπειρου δυναμικού. Και το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να πιάσεις την άκρη της κλωστής και να την ξετυλίξεις ή να πιάσεις δυο βελόνες να την κεντήσεις, τόσο καταστροφικό ή και τόσο δημιουργικό για εσένα ή για τους άλλους.

Όταν με φωνάξεις εγώ είμαι ήδη μαζί σου, πριν με φωνάξεις είμαι ήδη μαζί σου. Δεν είμαι πίσω σου ούτε πλάι σου ούτε μπρος σου, δεν είμαι γύρω σου αλλά είμαι μέσα σου, και όταν με καλείς μην με φέρνεις από ψηλά αλλά να με ξετρυπώνεις από μέσα σου. Σαν τον Δημιουργό του Σύμπαντος που μ’ ένα του νεύμα μπορεί να δημιουργήσει όλο τον κόσμο από την αρχή ή μπορεί να τον αναιρέσει, αυτή είναι η δύναμη που έχεις και μην την παραδίδεις σ’ εμένα γιατί δεν είναι δική μου δύναμη αλλά δική σου. Αλλά όσο αρνείσαι ν’ αναλάβεις την ευθύνη αυτής της παντοδυναμίας τόσο παραδίδεις σ’ εμένα την δύναμή σου κι εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα μ΄ αυτή, γιατί είναι η πρόθεση σου, η δική σου πρόθεση που θα γυρίσει τα γρανάζια της μηχανής.

Θέλω να σου πω, πάψε να βάζεις ταμπέλες, πάψε ν’ αναρωτιέσαι αλλά και από την άλλη, κάνε το αν αυτό σ’ εξυπηρετεί, θέλω όμως να γνωρίσεις πια είναι η αλήθεια, τι πραγματικά συμβαίνει. Εμείς θέλουμε να μάθεις ποιος είσαι και ας μείνεις προσκολλημένος στα παλαιά σου αλλά λειτουργικά πρότυπα. Θα σου ξαναπώ για να το καταλάβεις, για να το βάλεις καλά στο μυαλό σου, να κοιμάσαι μ’ αυτό. Είμαι τόσο παντοδύναμος όση είναι και η Πίστη σου. Είμαι τόσο δυνατός όση είναι και η Πίστη σου. Αν τίποτα δεν μπορεί να κλονίσει την δέσμευσή σου σ’ ένα στόχο, τίποτα δεν μπορεί να μετακινήσει εμένα από την μεθόδευση και την εκτέλεση του. Αυτό είναι ένα αρχαίο μυστικό μαγείας που όμως εξελίχθηκε με τα χρόνια και απλουστεύτηκε και αυτή είναι πλέον μια πληροφορία που μοιράζεται ελεύθερα. Αυτό που μου προκαλεί πολύ μεγάλη εντύπωση είναι πώς κάποτε οι άνθρωποι δίνανε στην πραγματικότητα την ζωή τους για να προστατέψουν αυτή την πληροφορία, για να ζήσουν μ’ αυτή την πληροφορία και πώς σήμερα που αυτή είναι διαθέσιμη, οι άνθρωποι την απαξιώνουν, δεν την εκτιμούν και έτσι αποδυναμώνουν την λειτουργία της. Ίσως γιατί έτσι συνέβαινε πάντοτε, όταν δεν έχεις κάτι ή όταν απειλείσαι για κάτι, η πίστη σου να θεριεύει και όταν αυτό σου δοθεί απλόχερα και εύκολα τότε ν’ αδιαφορείς γι’ αυτό, να μην το εκτιμάς. Να θυμάσαι πόσο δυνατός είσαι, να θυμάσαι πόσο ισχυρός είσαι, χωρίς όρια.

Μπορείς ν’ αναστηθείς ή ν’ εξαφανιστείς μέσα σε μια στιγμή. Μπορείς ν’ αλλάξεις τον κόσμο γύρω σου αλλά αυτό δεν είναι τόσο εντυπωσιακό όσο ν΄ αλλάξεις τον κόσμο μέσα σου σε μια στιγμή, και όταν αλλάξεις τον κόσμο μέσα σου μέσα σε ΜΙΑ στιγμή, τότε την ίδια στιγμή αλλάζει και ο κόσμος γύρω σου, γιατί εγώ είμαι εδώ πριν ακόμα με καλέσεις. Γιατί είμαστε ενωμένοι, αδιάσπαστοι, αχώριστοι, και γιατί στην πραγματικότητα Εγώ είμαι Εσύ. Γιατί εγώ μπορεί να είμαι η Δύναμη αλλά εσύ είσαι η Μέθοδος.

Μόνο που εσύ είσαι και αρκετά μετριόφρων ή αρκετά φοβισμένος ή αρκετά σεμνότυφος για να τ’ αναγνωρίσεις και έτσι στέκεσαι μπροστά στον καθρέφτη και έχεις τα μάτια σου κλειστά, το είδωλο σου όμως να ξέρεις τα έχει ανοιχτά και σε βλέπει. Τα έχει ανοιχτά και σε βλέπει και είναι όμως λειψό, είναι λάθος, το μόνο που περιμένει είναι ν’ ανοίξεις κι εσύ τα μάτια σου για να ταυτιστεί μαζί σου, για να γίνει ένα είδωλο ολοκληρωμένο.

Το στοιχείο του χρόνου δεν υπάρχει πια. Ο χρόνος δεν υπάρχει πια. Έτσι δεν μεσολαβεί πια χρόνος για να συμβεί οτιδήποτε. Ο χρόνος εμφανίζεται μόνο όταν εσύ τον καλείς, όταν εσύ τον δημιουργείς, όταν εσύ τον επιβάλεις. Ο χρόνος δεν υπάρχει σε καμιά του μορφή κι έτσι μαζί του δεν υπάρχει το παρελθόν, το παρόν ή το μέλλον. Άρα τίποτα δεν μπορεί να σου αφαιρέσει αυτό που πραγματικά είσαι, ο Κυρίαρχος της Στιγμής, μιας στιγμής που επεκτείνεται αιώνια. Και μ’ αυτή την δύναμη ξεκίνα να δημιουργήσεις τον κόσμο μέσα σου. Γιατί με την ίδια αυτή δύναμη θα δημιουργήσεις τον κόσμο γύρω σου. Και όσο βλέπει ο κόσμος την διάρκεια της στιγμής, θ΄ αναγνωρίζει αυτή την δύναμη στα μάτια σου, στα λόγια σου, στο άγγιγμα σου.

Σ΄ εσένα μιλάω που έχασες για λίγο την Πίστη σου, σ’ εσένα που δεν χρειάζεται ποτέ ξανά ν’ αμφισβητήσεις την αιωνιότητα σου, το μεγαλείο σου. Μην παίζεις με το μυαλό σου γυρνώντας μπρος και πίσω συνέχεια, μην χαραμίζεις την δύναμη σου, μην την αφήνεις να χάνεται στον χρόνο που δημιουργείς, χρόνο που μόνο μέσα σου υπάρχει.

Κάνε χρήση αυτής της δύναμης τώρα γιατί αν όχι εσύ, τότε ποιος θα το κάνει? Κάνε το Τώρα.

Εμπρός θεραπευτή, γιάτρεψε τώρα. Εμπρός φιλόσοφε, διεύρυνε τον νου και σύνδεσε τον με τις καρδιές, εμπρός κυβερνήτη, κυβέρνησε με σύνεση, κάνε την αγάπη να κυριαρχήσει επιτέλους στις καρδιές των ανθρώπων. Εμπρός φωτισμένε, μάθε τον κόσμο ν’ αποδέχεται και ν’ αγαπάει τον εαυτό του. Εμπρός προφήτη, μίλησε χωρίς φόβο για το μέλλον ως προβολή της στιγμής. Εμπρός καμηλιέρη, οδήγησε το καραβάνι με ασφάλεια μέσα από την έρημο, πίσω στην Πηγή.

Το μόνο που χρειάζεσαι είναι η Πρόθεση και η απόλυτη Πίστη σου στον σκοπό.

Πέτρος Χατζηαναστασίου

(δημιουργική σύλληψη)

Η Αντανάκλαση στην Καρδιά

13/12/2012

Υπάρχουν φορές που νιώθεις ότι ζορίζεσαι. Ότι η Γη είναι πολύ μικρή για να χωρέσει όλα εκείνα τα συναισθήματα φόβου που τρέφεις μέσα σου. Είναι πάλι φορές που οργίζεσαι με την ίδια σου την ύπαρξη όταν το συνειδητοποιείς. Όμως η λογική κρατάει καλά τα γκέμια του νου και δεν σου επιτρέπει την ξεκάθαρη σκέψη, εκείνη που μπορεί να σε οδηγήσει στην οριστική λύτρωση. Και όπως είπαμε και παλαιότερα η καθαρή σκέψη είναι εκείνη που γεννάται όχι στο μυαλό αλλά στην καρδιά. Η καθαρή σκέψη είναι εκείνη που διακρίνεται, όχι από την βαθύτητα της αλλά από την αναλαφράδα της. Έτσι μπορεί εύκολα κάποιος να χαρακτηρίσει την καθαρή σκέψη ως επιπόλαιη αλλά υπάρχει ανάμεσα τους ένας ωκεανός συναισθημάτων και γεγονότων που τις χωρίζουν.

Υπάρχουν επίσης στιγμές που νιώθεις μικρός, πολύ μικρός. Που φοβάσαι τον ίδιο σου τον ίσκιο και προβληματίζεσαι μπροστά στο δώρο της ζωής. Είναι εκείνες τις στιγμές που χάνεις την αίσθηση της σύνδεσης σου με την Πηγή και νιώθεις μόνος, και όταν νιώθεις μόνος νιώθεις μικρός, μικρούλης, απροστάτευτος. Τα γέλια αντηχούν πολύ δυνατά τότε γύρω σου και σε τρομάζουν, τα μικρούλικα αυτάκια σου τα μπερδεύουν για κραυγές. Τόσο εύκολο είναι να παρανοήσεις την πραγματικότητα όταν νιώθεις μόνος και μικρός.

Αλλά υπάρχει πάντα ένα σημείο, ένα σημείο αναφοράς στο οποίο μπορείς να σταθείς και από το οποίο μπορείς ν’ ατενίσεις το μέλλον σου, να το κοιτάξεις στα μάτια και να το αλλάξεις ή να το αποδεχθείς, ό,τι επιλέξεις. Από εκείνο το σημείο, βαθιά μέσα στην καρδιά σου μπορείς να δεις πάντοτε την αντανάκλαση τ’ Ουρανού, μπορείς πάντοτε να δεις την αντανάκλαση της θείας σου προέλευσης.

Πού είναι λοιπόν πολεμιστή μου τα κοφτερά σου όπλα? Πού είναι λοιπόν πολεμιστή μου η ζοφερή σου πανοπλία? Γιατί αφήνεις το βάρος της ημέρας, των ημερών, να βαραίνει και να κουράζει τα βήματα σου? Γιατί επιτρέπεις στον Εαυτό σου να ξεχνιέται, γιατί παραβλέπεις την αντανάκλαση μέσα στην καρδιά σου? Ξέρεις τι σημαίνει αντανάκλαση? Σημαίνει ότι δυο ενέργειες εξελίσσονται ταυτόχρονα σε δυο διαφορετικά επίπεδα. Ταυ-τό-χρο-να. Τα δύο είναι ένα, σε μία κίνηση και έναν ρυθμό. Δεν προηγείται λοιπόν τίποτα τίποτε άλλου, ούτε έπεται τίποτα κανενός άλλου, απλά συντρέχουν ταυτόχρονα. Δηλαδή, απλά ο Θεός γύρω σου και ο Θεός μέσα σου ενυπάρχουν την ίδια στιγμή.

Γιατί λοιπόν να μην θεωρήσεις κάτι δελεαστικό…? Γιατί να μην θεωρήσεις ότι η αντανάκλαση δεν βρίσκεται στην πραγματικότητα βαθιά μέσα στην καρδιά σου αλλά στον Ουρανό, τοποθετώντας έτσι το -ας πούμε- πρωταρχικό μέσα σου?

Πόσο σπουδαίος νιώθεις τώρα, γνωρίζοντας ότι Εσύ είσαι η εικόνα και όχι η αντανάκλαση?

Γίνε Θεός λοιπόν για λίγο ή και για πάντα. Ή γίνε μόνο για μια στιγμή και μετά όντας Θεός διέταξε τον χρόνο να παγώσει άμα η λέξη “πάντα” σου πέφτει βαριά. Γίνε όμως θεός της Συμπόνοιας και θεός της Ελπίδας, της Αγάπης και της Κατανόησης, της Χαράς και της Ευκαιρίας γιατί το ένα χρειάζεται το άλλο και γιατί οι άνθρωποι τα χρειάζονται όλα, γίνε. Αλλά, για τ’ όνομα του Θεού, χα, χα, σήκω από το νωτισμένο έδαφος γιατί η πανοπλία σου κοντεύει να σκουριάσει. Σήκω και κάνε κάτι και αυτό, αυτό είναι το πιο σωστό στα σίγουρα.

Πέτρος Χατζηαναστασίου

(δημιουργική σύλληψη)