Η Θεραπεία είναι Σύμπτωμα

21/08/2013

(επικοινωνία για μια φίλη αλλά όχι μόνο)

Τα δάκρυα δεν είναι πάντοτε δάκρυα λύπης, όταν είναι δάκρυα ευτυχίας, μιας ευτυχίας που κάνει το κορμί σου ν’ ανατριχιάζει, τότε είναι δάκρυα που κλαίνε απ’ την καρδιά σου και όχι απ’ τα μάτια σου. Αλήθεια, πόσο καιρό έχεις να δεις να κυλάει ένα δάκρυ στα μάτια σου? Είναι γιατί την καρδιά σου, παρ’ όλο που δουλεύεις μ΄ αυτήν, την κρατάς προστατευμένη και ενώ απλώνεις τα χέρια σου στον Ουρανό και η σύνδεση μαζί Του είναι απόλυτη, έχεις παραμελήσει να φέρνεις τα χέρια σου στην Καρδιά, την Συνειδητότητα σου στην Καρδιά και να συνδέεσαι από εκεί.

Ζητάς από την ενέργεια του Ρεϊκι και εκείνη σου δίνεται αλλά δεν μπορεί να δοθεί αν δε σε διαπεράσει και έτσι ν’ αποκτήσει και το δικό σου στίγμα, την δική σου απόχρωση, αυτή που κάθε στιγμή τόσο χρειάζεται εκείνος που στην ζητάει. Νομίζεις ότι η ενέργεια έρχεται και αυτούσια περνάει στον θεραπευόμενο αλλά δεν συμβαίνει ακριβώς αυτό. Η Ενέργεια, σε αφθονία, έρχεται και περνάει στον θεραπευόμενο χωρίς να λείψει από την δική σου. Αλλά μπλέκεται με την δική σου και το αποτέλεσμα δεν είναι να αναζωογονεί μόνο εσένα αλλά και να φέρει πλέον και την δική σου ποιότητα.

 Γι΄αυτό και η χρήση της ενέργειας από ανθρώπους με μη αγνή πρόθεση, επέτρεψε μου να πω με νοθευμένο σκοπό, είναι επιζήμια. Η ίδια η ενέργεια δεν έχει χαρακτήρα. Πες την αμοραλιστική. Γιατί η ίδια η ενέργεια κατεβαίνει σαν ένας χείμαρρος ο οποίος μπορεί να δώσει ζωή σε έναν τόπο ξεραμένο αλλά αν τον περάσεις μέσα από το χωριό και όχι δίπλα του, τότε τ’ αποτελέσματα θα είναι ζημιογόνα. Η ενέργεια είναι νοήμον, η ενέργεια γνωρίζει που θα πρέπει να κατευθυνθεί αλλά η ενέργεια κινείται ανάμεσα στις όχθες που χαράζει ο θεραπευτής, ή αν θέλεις το γενικεύσουμε, εκείνος που την καλεί.

Συνειδητά εστίαζε και δίνε βαρύτητα στο κέντρο της καρδιάς σου, από κει όταν περνάει, δημιουργεί μια δίνη που την ανακατεύει και απο εκεί όταν φεύγει έχει πάρει ένα κομμάτι από σένα, ένα κομμάτι που δεν θα σου λείψει γιατί είσαι απεριόριστη, η ενέργεια σου είναι απεριόριστη εφ’ όσον επιτρέπεις να είσαι σε σύνδεση με την υπέρτατη πηγή, με την αρχική Πηγή που την γεννάει. Εφ’ όσον είσαι σε σύνδεση και το έχουμε πει πολλές φορές, πάρα πολλές, δεν είσαι ένα ξεχωριστό ον, δεν είσαι καν μέρος του Θείου, είσαι το Θείο και το Θείο είναι ανυπέρβλητο και ανεξάντλητο γιατί Είναι ό,τι Είναι.

Μην αρνείσαι λοιπόν την δική σου εμπλοκή γιατί έτσι κρατάς την δική σου πινελιά που τόσο είναι απαραίτητη, έξω από τον πίνακα. Μόνοι μας δεν ζωγραφίζουμε. Δεν έχουμε τα χρώματα, δεν έχουμε καν τα πινέλα. Δεν έχουμε τα χέρια και δεν έχουμε την πρόθεση, όχι από αδιαφορία αλλά από αγάπη, αγάπη για την επιλογή σας, αμέριστη αγάπη για την ύπαρξη σας. Γι΄ αυτό άλλωστε και δεν είναι όλοι οι θεραπευτές το ίδιο αποτελεσματικοί. Άλλοι, λέτε, έχουν το χάρισμα, όμως η διαφορά είναι ότι όλοι έχουν το χάρισμα, κάποιοι όμως αφήνονται να μπερδευτούν με την ροή περισσότερο από άλλους. 

Μην σε φοβίζει το μπέρδεμα. Όταν η ροή ξεκινάει, όταν η ενέργεια αρχίζει να ρέει είναι ένας χείμαρρος ορμητικός. Έχεις δοκιμάσει να κολυμπήσεις ποτέ ανάποδα σε ποτάμι? Τίποτα δεν μπορεί ν’ αντέξει στην ορμή του, (εκτός από τις πέστροφες!) γιατί απλά το ρεύμα είναι πολύ δυνατό. Αν έχεις χαράξει λοιπόν καλά τις όχθες σου, η ενέργεια θα κινηθεί εκεί, και μόνο εκεί, προς μια φορά μόνο.

Σας αρέσει να φαντάζεστε την ενέργεια γαλήνια, στατική, σαν ένα πεδίο, αλλά η ενέργεια έχει τόση ορμή, τόση δύναμη, που αν βλέπατε πως κινείται στην διάρκεια μιας θεραπείας θα μένατε άναυδοι… Για να ανακατέψεις την σούπα, δεν παίρνεις ένα κουταλάκι του γλυκού, αυτό δεν έχει την δύναμη ν’ ανακινήσει το ζουμί στην κατσαρόλα. Παίρνεις ένα κουτάλι μεγάλο … Έτσι πρέπει να λειτουργείτε, με τα μεγάλα, με τα δυνατά, με τ’ απεριόριστα. Γιατί χωράει μέσα σε μια χούφτα μόνο το άπειρο όταν η θέληση το ορίσει, το προστάξει.

Ναι, ο Θεός μπορεί να φτιάξει μια πέτρα που δεν μπορεί να σηκώσει. Αλλά την άλλη στιγμή μπορεί να την σηκώσει αν αλλάξει γνώμη. Οι δυο αυτές καταστάσεις ενυπάρχουν γιατί ο θεός είναι παιχνίδι. Ο θεός είναι ένα παιδί και αγαπάει όπως ένα παιδί που δεν θέλει να κάνει άλλο από το να παίζει, ν’ ανακαλύπτει, να εξερευνά. Ο Θεός είναι ένα παιδί αλλά εσείς βλέπετε έναν παππού, ήρεμο, γαλήνιο, σοφό, γιατί με αυτά τα συναισθήματα σας γεμίζει και έτσι, με αυτά τα συναισθήματα τον φαντάζεστε! Όμως είναι ένα παιδί δυναμικό, σκανταλιάρικο, άλλωστε, μόνο με την φαντασία ενός παιδιού κάποιος θα μπορούσε να δημιουργήσει κάτι τόσο ενδιαφέρον, δεν νομίζεις? Και το παιδί αυτό έχει ανάγκη να εκφραστεί, να φωνάξει, να παίξει και πάνω απ’ όλα να Δημιουργήσει… Και έτσι, γίνεται εσείς, δεν έκανε εσάς, έγινε εσείς για να μπορέσει ν’ απολαύσει το παιχνίδι του. 

Το καλωσόρισμα μιας ψυχής έπρεπε να γιορτάζεται σαν την μεγαλύτερη γιορτή, τα μαιευτήρια δεν θα έπρεπε να είναι κλινικές αλλά τόποι λατρείας. Ίσως κάποτε το καταλάβετε αυτό και ξεκλειδώσετε έτσι μια άλλη δυναμική μέσα σ’ αυτή την ομίχλη που νομίζετε ότι βρίσκεστε. Μέσα σ’ αυτό το παιχνίδι, τα παιχνίδια δεν γερνάνε ποτέ, δεν χαλάνε ποτέ αλλά δεν λείπουν οι συγκρούσεις, παρατήρησε ένα παιδί πως παίζει, με τι δύναμη χτυπάει τα παιχνίδια του μεταξύ τους αλλά στο τέλος, τα αγαπάει όλα, τα χρειάζεται όλα, τα παίρνει όλα μαζί του. 

Αυτό εννοούμε όταν λέμε ότι η ζωή είναι ένα παιχνίδι. Με αυτό τον τρόπο το εννοούμε. Δεν είστε παιχνίδια αλλά θεοί και δεν υπάρχει τίποτα, τίποτα απολύτως που να σας σταματάει από το να ζήσετε την απολαυστική εμπειρία του να υπάρχετε, τίποτα πέρα από την πεποίθηση ότι είστε παιχνίδια… 

Είναι πολύ διασκεδαστικό γιατί περίμενες ν’ ακούσεις άλλα, αλλά ακούς αυτά που χρειάζεται. Γιατί την πορεία σου την έχεις χαράξει, πολύ πριν το φανταστείς, και σ’ αυτές τις όχθες μέσα κινείς την ενέργεια. Εντάξει, βούτηξες το ποδαράκι σου, έλεγξες το νερό, δεν νομίζεις πως ήρθε η ώρα να βουτήξεις επιτέλους? Άντε, εμπρός, ζήσε την στιγμή εκείνη που το σώμα σου είναι στον αέρα και ξέρεις πως τώρα πια δεν υπάρχει γυρισμός. Για την στιγμή εκείνη, που ο άνθρωπος θα πάρει την απόφαση, μόνο για εκείνη τη στιγμή, αξίζουν όλα τα χρόνια πολλών ζωών στην Γη. 

Μόνο για μια στιγμή.

Η θεραπεία δεν είναι αποτέλεσμα. Η θεραπεία είναι σύμπτωμα! Είναι μια απροσδόκητη, μια αναπάντεχη ανακάλυψη που κάνατε όταν προσπαθήσατε ν’ αρνηθείτε την ποιότητα της Ύπαρξης σας. Η θεραπεία δεν είναι ο στόχος. Ο στόχος είναι αλλού, πολύ πολύ ψηλότερα, πολύ πολύ μακρύτερα, τόσο όσο χρειάζεται για να βουτήξει ένας άνθρωπος μέσα στην καρδιά του και εκεί μέσα ν’ αγγίξει τον Θεό. Ως τότε θα υπάρχουν αυτοί που αρρωσταίνουν και εκείνοι που θεραπεύουν. 

Δεν πρέπει οι άνθρωποι να μάθουν να θεραπεύουν. Πρέπει να μάθουν να μην αρρωσταίνουν. Πρέπει να μάθουν ποιοι είναι, από ποια ουσία έχουν δημιουργηθεί, μια ουσία – Πνοή Θεού – πέρα από την ύλη. Πρέπει οι άνθρωποι να μάθουν επιτέλους ότι δεν είναι παιχνίδια σε μια αρένα διασκέδασης αλλά ότι αυτοί Είναι Εκείνος που κινεί τα νήματα, που κάνει τις φαντασμαγορικές συγκρούσεις, εκείνος που στο τέλος σώζει την πριγκίπισσα…

Ως τότε και μέχρι να το καταλάβουν, χρησιμοποίησε την θεραπεία γιατί εκτός από σύμπτωμα, είναι και εργαλείο αφύπνισης. Όταν φέρνεις το παιχνίδι αντιμέτωπο με την θεϊκότητα Του, που δεν μπορεί να το αμφισβητίσει με την λογική, τότε είναι σαν να ανακατεύεις την Σούπα με μεγάλο κουτάλι, αποτελεσματικό.

Αλλά μην κολλάμε στην θεραπεία. Τόσοι θεραπευτές υπάρχουν αλλά και άλλοι τόσοι να υπήρχαν και πάλι δεν θα ήταν αρκετοί. Ποτέ δεν θα είναι αρκετοί όσο οι άνθρωποι αναζητούν την θεραπεία γιατί όσο αναζητούν την θεραπεία θα δημιουργούν άλλοι τόσοι την αρρώστια. Η αφύπνιση θα πρέπει να γίνει καθολικά αλλά πάνω απ’ όλα θα πρέπει να γίνει εσωτερικά. Απέδειξε με την ζωή σου την θεϊκότητα της φύσης του ανθρώπου, όλοι όσοι το διαβάζετε αυτό πρέπει να το κάνετε αυτό. Μην περιμένετε τον θεό να έρθει να σας φωτίσει γιατί ο Θεός είναι ήδη μέσα σας, είναι ήδη εσείς! Χρησιμοποιήστε την θεραπεία όχι για να θεραπεύσετε αλλά για να πείσετε. Να δείξετε ότι ο δρόμος είναι εκεί και περιμένει να τον περπατήσετε. Ένας δρόμος χωρίς επιστροφή, πίσω στην αρχική κατάσταση του Είναι που είναι η Θέωση. Και δεν είναι μονοπάτι, είναι ολόκληρος αυτοκινητόδρομος (χωρίς την φασαρία!)

Απαντήθηκε τώρα το ερώτημα σου? Αποσαφηνίστηκε ο στόχος? Κατάλαβες τώρα γιατί είπαμε παγοθραυστικό? Γιατί το να ταξιδεύεις στον πάγο είναι δύσκολη υπόθεση. Είναι τρελοί όσοι ταξιδεύουν στον πάγο! Αλλά, μήπως όποιον λέει κάτι έξω από τα συνηθισμένα, όποιον τολμάει να σκεφτεί έξω από τους αυστηρούς κανόνες και περιορισμούς της διδαχής, τρελό δεν τον λέτε?

Ακολούθα το Φως και βάλε τις πληροφορίες αυτές μέσα στην καρδιά σου. Άστες να δουλέψουν εκεί μέσα, άστες να ωριμάσουν. Το ξέρεις καλά πως είμαι εδώ για να σε φροντίζω. Όπως κάνω με όλες τις προβολές μου, όπως ένας άνθρωπος αγαπάει όλα του τα μέρη. Τον κάθε ένα με τόσο ξεχωριστό τρόπο και με τόσο μεγάλη αγάπη. Άσε τις πληροφορίες να δουλέψουν και όταν κάνεις το πρώτο βήμα θα είμαι εκεί για να κάνεις το δεύτερο. Ξεκίνα αυτό το σχολείο εξέλιξης της προσωπικότητας που έχουν τόσο ανάγκη τα παιχνίδια για να γνωρίσουν πως δεν είναι απλά αυτοκινητάκια σε μια πίστα παιχνιδιού…

Και χρησιμοποίησε όλα τα χαρίσματα σου γι΄αυτό. Χαρίσματα που δεν σου δόθηκαν αλλά τ’ ανέπτυξες γιατί τίποτα δεν δίνεται, τίποτα δεν χαρίζεται, δεν μπορεί να γίνει αυτό μια και όλα υπάρχουν ήδη μέσα στην καρδιά σας, το τελευταίο μέρος που σκέφτεστε να κοιτάξετε.

 

Πέτρος Χατζηαναστασίου

(δημιουργική σύλληψη)

Advertisements

Η φυσική κατάσταση του Πνεύματος

07/08/2013

(Δόθηκε για έναν φίλο αλλά προφανώς όχι μόνον…)

Γίνε κυρίαρχος των συναισθημάτων σου.” Τα συναισθήματα, είναι η γλώσσα του Σύμπαντος. Είναι αυτά που γεννιούνται μέσα σου και πηγάζουν από το Anahata παρόλο που προσπαθείς με λογικό τρόπο να τα εξηγήσεις… Δεν πάνε παραπάνω και αν παρατηρήσεις προσεκτικά θα τα νοιώσεις σ’ ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο στο φυσικό σου σώμα. Γιατί λοιπόν να τα βιάζεις ανεβάζοντας τα σε μέρη που δεν είναι φιλόξενα? Επέτρεψε στα δικά σου να εκπορευτούν αλλά επίσης επέτρεψε στα συναισθήματα των άλλων να κατευθυνθούν ακριβώς σ’ εκείνο το σημείο, ξεκινώντας έτσι την πιο ουσιαστική επικοινωνία της ζωής σου, μ’ έναν άλλο Άνθρωπο, με την Φύση, με τον Θεό. Συνδέσου με το Sahasrara αλλά επικοινώνησε με το Anahata γιατί οι λέξεις που πηγάζουν από κει, οι θείες εκείνες λέξεις δεν μπερδεύονται στα δαιδαλώδη αυλάκια ενός εγκεφάλου αλλά στην αγνότητα μια συμπαγούς καρδιάς.

Τα συναισθήματα δεν θα έπρεπε να περιγράφονται, δεν μπορεί ένα όργανο πεπερασμένων δυνατοτήτων όπως είναι ο εγκέφαλος και η λειτουργία του που είναι η σκέψη να κατανοήσουν το άυλο μεγαλείο της γλώσσας του Σύμπαντος. Αυτές τις λέξεις για να τις προφέρεις, δεν χρειάζεσαι απλά μια γλώσσα, αλλά μια ψυχή. Γιατί από μια ψυχή εκπορεύονται και σε μια ψυχή καταλήγουν, τ’ ανθρώπινα αυτιά δεν μπορούν να τις συλλάβουν αυτές τις λέξεις, όχι.

Τα συναισθήματα δεν σου ανήκουν, είναι Εσύ και μέσα στην παντοδυναμία σου μπορείς να διαλέξεις τι θέλεις να είσαι. Η επιλογή είναι δική σου και οι φόβοι που σε ανακόπτουν από το να επιλέξεις είναι και αυτοί δικοί σου. Διάλεξε λοιπόν, τι θα κάνεις τώρα μ’ αυτό που σου ανήκει? Τι θα κάνεις τώρα μ’ αυτό που είσαι? Θα το μετατρέψεις σε κάτι μεγαλειώδες και δημιουργικό, θα μιλήσεις την ανώτερη γλώσσα του Σύμπαντος που είναι η Ευτυχία ή θα το αφήσεις να γίνει μια διάλεκτος που δυστυχώς μιλιέται από πολύ κόσμο, μια διάλεκτος βαριά, που σε πλακώνει, που περπατάει αγκαλιά με τους φόβους σου?

Απελευθερώσου, είναι τόσο απλό. Κάνε το άνοιγμα στην καρδιά σου σφραγίζοντας τα του νου. Το μόνο που πρέπει να θυμάσαι είναι ότι είναι στο χέρι σου, ή μάλλον, ότι είναι στην καρδιά σου. Η ευτυχία βρίσκεται μέσα σου, εκεί να την αναζητήσεις αλλά και αν λίγο παραπέρα πας θα καταλάβεις ότι η ευτυχία δεν βρίσκεται καν μέσα σου, η ευτυχία είσαι εσύ ο ίδιος και δεν χρειάζεται καν να την αναζητήσεις, η ευτυχία είναι η φυσική κατάσταση του ανθρώπου. Είναι η φυσική κατάσταση του Πνεύματος.

Πέτρος Χατζηαναστασίου

(δημιουργική σύλληψη)