Η ασημαντότητα της Στιγμής

21/06/2013

(Αυτό θα είναι δύσκολο).

Τώρα που έχει δοθεί ο ορισμός του Χρόνου και γνωρίζετε πια ότι δεν υφίσταται, τώρα που ξέρετε πως το μόνο που υπάρχει χρονικά είναι η στιγμή και ζείτε σ’ αυτή, θέλω να σας μιλήσω για την ασημαντότητα της. Μην νομίζετε ότι δίνω μια κλωτσιά και γκρεμίζω τα όσα χτίσατε, δεν είναι καθόλου έτσι. Αντίθετα θέλω να σας βοηθήσω να πατήσετε πάνω σ’ αυτό το σκαλοπάτι που φτιάξατε για ν’ ανεβείτε ακόμη ψηλότερα.

Αυτό το οποίο σας λέω άλλωστε είναι κάτι που ήδη όλοι γνωρίζετε αν και δεν το θυμάστε όλοι. Είναι κάτι όμως που όλοι έχετε βιώσει πριν ενσαρκωθείτε. Η στιγμή λοιπόν είναι ασήμαντη γιατί ο τρόπος να ζει κανείς σ’ αυτή είναι να ζει απλωμένος σε όλες τις εκδοχές της…

Πάρτε μια κόλλα χαρτί και χωρίστε τη μ’ ένα μολύβι σε τρία ίσα μέρη. Στη μια άκρη γράψτε “Παρελθόν – Αναμνήσεις”. Στη μέση γράψτε “Παρόν – Ζωή” και στο τρίτο μισό γράψτε “Μέλλον – Προσδοκίες (Ελπίδες)”. Κρατήστε αυτό το χαρτί απλωμένο και τεντωμένο μπροστά σας. Κρατήστε το για λίγο… Αντιληφθείτε πια είναι η “φυσιολογική” ροή και μετά τσαλακώστε το σ’ ένα μικρό χάρτινο μπαλάκι. Τώρα κοιτάξτε το πάλι, παρατηρήστε το. Δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσετε πλέον ποια είναι η ροή. Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον έχουν μπερδευτεί, έχουν αγγίξει το ένα το άλλο, μοιράζονται το ίδιο τετραγωνικό εκατοστό χαρτιού. Ο χρόνος σας, το χαρτί, καμπυλώθηκε, τσαλακώθηκε, μίκρυνε και χωράει πια μέσα σε μια χούφτα.

Παρατηρήστε επίσης πως δεν μπορείτε πλέον να γράψετε πάνω σ’ αυτό το χαρτί – και είναι λογικό, πως να επέμβεις στον χρόνο όταν αυτός δεν υπάρχει? Οποιαδήποτε διαστρέβλωση του χρόνου παρατηρείτε να γίνεται από ανθρώπους μυημένους πρόκειται στην ουσία για υπέρβαση και έτσι κατάλυση του. Αυτό εννοώ όταν σας λέω ότι για να βιώσετε την ασημαντότητα της στιγμής χρειάζεται ν’ απλωθείτε πέρα από εκεί, χρειάζεται να διευρυνθείτε και να είστε ταυτόχρονα σ’ αυτό που ονομάζετε παρελθόν αλλά και μέλλον. Παρατηρείστε επίσης πως κρατώντας το και πάλι μπροστά σας, δεν σας κόβει πια την θέα…

Αυτό δεν είναι μια προτροπή να εγκαταλείψετε τον τρόπο που ζείτε. Ο τρόπος αυτός διέπεται από κανόνες. Η ζωή σ’ αυτό τον τόπο είναι ομαλή γιατί διέπεται από κανόνες. Είναι όμως πιο ευχάριστη όταν αυτοί οι κανόνες παύουν να ισχύουν και αντικαθίστανται από τον Έναν, τον μόνο κανόνα που υπάρχει και που στην πραγματικότητα δεν είναι καν κανόνας αλλά αξίωμα.

Ο κάθε ένας από εσάς κουβαλάει την δική του σελίδα χαρτί και με τα δικά του χέρια πρέπει να την τσαλακώσει. Και όταν ακόμα γίνει αυτό, ο καθένας από εσάς θα διατηρεί το δικό του χάρτινο μπαλάκι και αν ακόμα και όλοι το κάνετε, τότε θα ενυπάρχουν όλα αυτά τα μικρά χάρτινα μπαλάκια μαζί σε πλήρη αρμονία κι αυτό είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια αλλά κρατήστε ότι το κάθε ένα απ’ αυτά θα περιέχει όλες τις άπειρες δυνατότητες και θα συμπεριλαμβάνει μ’ αυτό τον τρόπο και όλα τα υπόλοιπα μπαλάκια διατηρώντας όμως παράλληλα και την ατομικότητα του. Συναντάμε λοιπόν πάλι την έννοια της ατομικότητας ως μέρος του συνόλου, ως αναπόσπαστο μέρος του συνόλου, και της μη – ύπαρξης της πέρα απ’ αυτό. Η κατανόηση αυτού του θέματος είναι θεμελιώδης, είναι απαραίτητη για την προσέγγιση της λειτουργίας του συστήματος. Γιατί πρόκειται για ένα σύστημα το οποίο είναι τόσο μεγάλο και τόσο μεγαλειώδες που φαντάζει χαοτικό που κι αυτό όμως διέπεται από τον ένα αξιωματικό του κανόνα. Κι αυτό όπως και όλα τ’ άλλα.

Και γι’ αυτά τα μεγέθη η ύπαρξη φαντάζει μηδαμινή και η στιγμή φαντάζει ασήμαντη. Αλλά αυτά τα μεγέθη, Είστε…

Σταθείτε λοιπόν μπροστά σε μια νοητή γραμμή και νιώστε αν πρέπει να παραμείνετε στην ασημαντότητα της στιγμής, αν πρέπει να παραμείνετε και να εστιάσετε στην ασημαντότητα της ή αν θα περάσετε από την άλλη μεριά και θ’ απλώσετε στην αιωνιότητα. Κι επειδή κάποιοι θα φοβηθούν, αυτό δεν σημαίνει να παραδώσετε την ύλη σας, σημαίνει να μάθετε να την διαχειρίζεστε διαφορετικά, έχοντας την επίγνωση του βαθμού ελευθερίας που αυτή η απεραντοσύνη επιφέρει.

Μέσα σ’ αυτό το πεδίο μπορείτε να δημιουργήσετε, μέσα σ’ αυτό το πεδίο μπορείτε να κάνετε θαύματα. Γιατί μέσα σ’ αυτό το πεδίο είστε κάτι πολύ ξεχωριστό για το Σύμπαν. Είστε το άπειρο δυναμικό Του συμπυκνωμένο στην “ασημαντότητα” της στιγμής. Και μέσα σ’ αυτό το πεδίο μπορείτε να μαζέψετε το άπειρο και να το εστιάσετε σ’ ένα σημείο, κι έτσι ν’ αντιληφθείτε την δυναμική της στιγμής αλλά και το αδιάφορο της.

Σας έδωσα ένα βέλος να κρατήσετε στα χέρια σας. Ένα βέλος που στην αιχμή του ξεκουράζεται ο Θεός. Προσέξτε που θα το στρέψετε. Προσέξτε τι θα κάνετε μ’ αυτό αλλά σε καμιά περίπτωση μην φοβηθείτε να τεντώσετε καλά το τόξο.

Πέτρος Χατζηαναστασίου

(δημιουργική σύλληψη)

Advertisements