Χαρά, η επιλογή της Παλέτας

05/12/2012

(Το κείμενο αυτό είχε αφορμή μια ψυχή αλλά πιθανόν ν’ αφορά και πολλές άλλες…)

Η χαρά δημιουργείται από μια χημική αντίδραση που συμβαίνει σ’ ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο στον εγκέφαλο, υπόφυση είναι η λέξη που μου έρχεται, άρα η χαρά είναι το αποτέλεσμα μιας χημικής ουσίας που εξιτάρει τα νευρικά κύτταρα που σημαίνει ότι η θλίψη είναι η απουσία αυτής της ουσίας. Αυτό με την σειρά του λοιπόν σημαίνει ότι η ουσία αυτή δεν είναι κάτι διαφορετικό από τον οργανισμό που την παράγει, όπως δηλαδή μια σοκολάτα που παίρνεις από το περίπτερο και δημιουργείς έτσι μια αλυσιδωτή αντίδραση ικανοποίησης αλλά δίνεις εντολή στα κύτταρα σου να κατασκευάσουν αυτή την ουσία που είναι επαναλαμβάνω ένα δικό σου κομμάτι και να την εγχύσουν έτσι στους κατάλληλους υποδοχείς οι οποίοι θα βιώσουν την ευχαρίστηση.

Και επειδή η ευτυχία είναι η φυσιολογική και μόνιμη κατάσταση του ανθρώπου, γι’ αυτό το λόγο και τα μικρά παιδιά είναι πάρα πολύ και διαρκώς χαρούμενα και διαρκώς ευτυχισμένα με τα πιο απλά πράγματα και χρειάζεται να υπάρξει μια εξωτερική παρέμβαση για να πάψει αυτή η χαρά, πρόσεξε, όχι για να αντικατασταθεί η χαρά με λύπη αλλά για να πάψει η χαρά. Αυτό, η έλλειψη της χαράς, είναι στην πραγματικότητα η λύπη, είναι στην πραγματικότητα η στεναχώρια. Όταν λοιπόν εσύ, εσύ και αυτό είναι σπόντα και για μένα επίσης μπλοκάρουμε την φυσιολογική λειτουργία των κυττάρων να παράγουν την ορμόνη της ευτυχίας τότε απλά δημιουργούμε χώρο, τότε απλά αναγνωρίζουμε στο κενό που έχει δημιουργηθεί την μη-χαρά, την λύπη.

Η λύπη δεν είναι φυσιολογική κατάσταση, μπορεί όμως να εκληφθεί ως φυσιολογική κατάσταση σ’ έναν άνθρωπο που έχει περάσει μακρές περιόδους έλλειψης ευτυχίας και έχει ξεχάσει μ’ αυτό τον τρόπο ποιο είναι το φυσιολογικό. Οι άνθρωποι γεννημένοι από την θεία τους ουσία έχουν μέσα τους όλα τα δυναμικά. Η έλλειψη χαράς όμως δεν είναι χαρακτηριστικό του Θεού. Αλλά και η ισχυρογνωμοσύνη δεν είναι χαρακτηριστικό δικό Του. Η επιβολή λοιπόν μιας συναισθηματικής κατάστασης επειδή αυτή έτσι βιώνεται από την Ανώτερη Ύπαρξη θα ήταν έλλειψη σεβασμού, θα ήταν στέρηση ελευθερίας με την σειρά της και γι’ αυτό τον λόγο οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να δυστυχούν, είναι ελεύθεροι να λυπούνται παρόλο που δεν είναι προγραμματισμένοι να κάνουν κάτι τέτοιο. Οι πρώτες ύλες δεν περιλαμβάνουν μέσα τους ούτε την λύπηση ούτε την στεναχώρια.

Είναι σαν να έχεις τα πιο όμορφα και λαμπερά χρώματα και να πας να ζωγραφίσεις έναν πίνακα. Άμα τα χρησιμοποιήσεις αυτούσια ή αν αναμίξεις ένα – δυο χρώματα μαζί τότε μπορείς να φτιάξεις πολύ όμορφες εικόνες με πολύ φωτεινά και λαμπερά χρώματα. Αν όμως πάρεις ένα δοχείο και βάλεις άτακτα όλα τα χρώματα μαζί, τ’ ανακατέψεις όλα μαζί, τότε θα δημιουργήσεις ένα μουντό και θολό μαύρο. Αν και χρήσιμο χρώμα το μαύρο ειδικά στην ζωγραφική, δεν είναι ένα χρώμα που σου παραδόθηκε γιατί μπορείς να το φτιάξεις και μόνος σου και αυτό πραγματικά είναι το αποκορύφωμα της ελευθερίας της επιλογής γιατί η στεναχώρια δημιουργεί φραγμούς, δεσμά που σου δένουν τα χέρια και ποτίζει τα κύτταρα και φέρνει τα πάνω κάτω στην λειτουργία, στην λειτουργία του συνόλου. Γι΄ αυτό δεν σου δόθηκε το μαύρο, το μαύρο χρώμα, αλλά η τυχαία ανακάλυψη της παρασκευής του οδήγησε σε εκπληκτικά αριστουργήματα όπως η κιαροσκούρο τεχνική αλλά η κακή ή απρόσεχτη χρήση του οδηγεί σε μουντζούρες.

Μπορείς λοιπόν να διαλέξεις αν θέλεις να είναι η μέρα σου μουντζουρωμένη ή γεμάτη από όμορφα χρώματα, μπορείς να διαλέξεις αν θέλεις να είναι η εβδομάδα σου μουντζουρωμένη ή γεμάτη από όμορφα χρώματα, μπορείς να διαλέξεις αν θέλεις η ζωή σου να είναι μουντζουρωμένη ή γεμάτη με όμορφα χρώματα αλλά πιο σημαντικό απ’ όλα, ναι, πιο σημαντικό απ΄ όλα μπορείς να διαλέξεις αν θέλεις αυτή εδώ η ΣΤΙΓΜΗ να είναι μουντζουρωμένη ή γεμάτη από όμορφα χρώματα. Κλείσε λοιπόν τα μάτια σου και φέρε μπροστά σου μια όμορφη εικόνα με χρώματα και μετά φέρε μια υπέροχη μουντζούρα, μαύρη σκοτεινή με ορνιθοσκαλίσματα και αποφάσισε τι από τα δυο θέλεις να είσαι. Πάρε μια πολύ συνειδητή απόφαση και μετά άπλωσε το χέρι και πιάσε αυτό που δεν θες και τσαλάκωσε το και σκίσε το και πέτα το και μετά άπλωσε πάλι το χέρι, και τα δυο χέρια, και πάρε αυτό που έχεις διαλέξει και βάλτο στην καρδιά σου και άσε την ενέργεια του ν’ απορροφηθεί από εκείνην, ό,τι και αν έχεις διαλέξει, απλά πρόσεχε, η επιλογή σου πρέπει να γίνει όχι με λογικό τρόπο αλλά με συναισθηματικό τρόπο. Μην αηδιάσεις από την μουντζούρα, νιώσε την μουντζούρα. Μην εκθαμβωθείς από τα λαμπερά χρώματα, νιώσε τα λαμπερά χρώματα.

Σου υπόσχομαι ότι έτσι θα είναι η ζωή σου από εδώ και πέρα, δεν μπορώ όμως να επέμβω στην ελευθερία της επιλογής σου. Δες ότι είναι απλά το μπλοκ μέσα στο οποίο εσύ θα ζωγραφίσεις. Σου δίνω και τα πινέλα, σου δίνω και τα χρώματα και δεν σου δίνω το μαύρο σωληνάριο, απλά τον τρόπο να το φτιάχνεις. Δώσε την εντολή λοιπόν στα κύτταρα σου να φτιάξουν την ορμόνη της ευτυχίας και αφέσου σ΄ αυτήν να σε κατακλύσει. Πορεύσου προς το Φως και άσε και αυτό να σε κατακλύσει και να παρασύρει μαζί του ό,τι σκοτεινό.

Πέτρος Χατζηαναστασίου

(δημιουργική σύλληψη

Advertisements